கற்பு

கற்பு
----
கற்பு பற்றிய
கருத்து முரண்பாட்டில்
கோயில் கட்டி கும்பிட்ட
நடிகையொருத்தியின் சிலையை
இடித்துவிட்டோம்
கடவுளென்றால் கடவுள்
கற்பென்றால் கற்பு
உண்டென்றால் உண்டு
இல்லையென்றால் இல்லை

கண்டதே காட்சி - விகடன் கவிதை

இந்த வார விகடனில் வெளிவந்த எனது கண்டதே காட்சி எ‌ன்ற கவிதை இங்கு பகிர்ந்துக்கொள்கிறேன்...

கண்டதே காட்சி
———————————————
ஒரு குத்துப்பாட்டுக்கும்
ஒரு கல்லூரிப்பாட்டுக்கும்
இடையே ஐந்து நிமிட
விளம்பர இடைவெளி
விளம்பரத்தில்
குளிர் பானம்
ஆயத்த ஆடைகள் விற்கிறார்கள்


ஒரு கல்லூரிப்பாட்டுக்கும்
ஒரு காதல்பாட்டுக்கும்
இடையே ஐந்து நிமிட
விளம்பர இடைவெளி
காண்டோம்,சானிடரி நாப்கின்கள்
விற்கிறார்கள்
சிவப்பழகு கிரீம் விற்கிறார்கள்
புதுமாடல் பைக் விற்கிறார்கள்


ஒரு காதல்பாட்டுக்கும்
ஒரு குடும்பபாட்டுக்கும்
இடையே ஐந்து நிமிட
விளம்பர இடைவெளி
மிருதுவான சப்பாத்தி
கோதுமை மாவு,சமையல் எண்ணெய்


ஒரு குடும்பப்பாட்டுக்கும்
ஒரு தத்துவப்பாட்டுக்கும் இடையே
செய்கூலி சேதாரமற்ற நகைகள்
காப்பீட்டு திட்டம்
ஓய்வூதிய திட்ட விளம்பரங்கள் வருகின்றன


தத்துவப்பாட்டின் இறுதியில்
சீர்காழி மெதுவாக முடிக்கிறார்
ஆடி அடங்கும் வாழ்க்கையடா….
தொலைக்காட்சியை அணைத்துவிட்டு
அனைவரும் நிம்மதியாக
உறங்கச் செல்கிறார்கள்


நன்றி
என்.விநாயக முருகன்

தெளிவு

தெளிவு
———————
ஒரு பள்ளிக்கூடத்தின் பக்கத்தில்
டாஸ்மாக் கடை இருப்பதில்
சில செளகரியங்கள் உள்ளன
மகனையோ,மகளையோ சுமந்து
ஆயாசமாய் திரும்பும்
தகப்பன்மார்கள் சற்று இளைப்பாறலாம்

ஒரு கோவிலின் பக்கத்தில்
டாஸ்மாக் கடை இருப்பதில்
சில செளகரியங்கள் உள்ளன
தத்துவ, வேதாந்த விசாரங்களில்
களைத்து முடியும்,அடியும்
காண முடியாத பக்தர்களுக்கு
கொஞ்சம் கடவுள் தெரியலாம்

ஒரு சினிமா தியேட்டர் பக்கத்தில்
டாஸ்மாக் கடை இருப்பதில்
‌சில செளகரியங்கள் உள்ளன
தலைவலியுடன் திரும்புகிறவர்கள்
ஒரு கட்டிங் அடித்துவிட்டு
இயக்குநரையோ,கதாநாயகனையோ
தீட்டி தீர்த்து விட்டு போகலாம்

ஒரு மருத்துவமனை பக்கத்தில்
டாஸ்மாக் கடை இருப்பதில்
‌சில செளகரியங்கள் உள்ளன
பிணவறைகளை காவல் காக்கும்
இரவு காவலர்களுக்கு தேவைப்படலாம்
ஆயிரம் பேரை கொன்றவர்கள்
பிழைத்த ஒருவனுக்காக கொண்டாடலாம்

ஒரு பேருந்து நிறுத்தம் பக்கத்தில்
டாஸ்மாக் கடை இருப்பதில்
‌சில செளகரியங்கள் உள்ளன
என் பொண்டாட்டி ஊருக்கு போயிட்டாவென்று
குதிக்கும் கணவன்மார்கள்
களித்து திரும்பலாம்

ஒரு டாஸ்மாக் கடை பக்கத்தில்
இன்னொரு டாஸ்மாக் கடை
இருக்கக்கூடாது என்பதில் மட்டும்
தெளிவாகவே இருக்கிறார்கள்
காரணமும் சொல்கிறார்கள்

ஒரு பள்ளிக்கூடம்
ஒரு கோவில்
ஒரு சினிமா தியேட்டர்
ஒரு மருத்துவமனை
ஒரு பேருந்து நிறுத்தம்
போலில்லையாம் ஒரு டாஸ்மாக் கடை

டாமியின் வீட்டுக்காரர்

டாமியின் வீட்டுக்காரர்
--------------------

நாயோடு அவர் பேசிக்கொண்டே வருவார்
அண்ணாந்து அவரை பார்த்தபடி
கூடவே வரும் குள்ள டாமி.
என் வீடு வந்ததும்
மூவருமாய் நடை பயிற்சியை தொடருவோம்
எதைக் கேட்டாலும்
ஏடாகூடமாகவே பதில் சொல்லுவார் அவர்

டாமியின் மொழி தெரியுமா? கேட்டால்
இந்த நாய் என் பொண்டாட்டிபோல என்பார்
நாயும் பொண்டாட்டியும் ஒன்றா? கேட்டால்
நாயென்று சொல்லக்கூடாது கத்துவார்

நாய்களை பற்றி நீள நீளமாய் விவரிப்பார்
லேட்டா வ‌ந்தா அல்வாவோடதான் வரணுமென்று
சொல்லாதாம் நாய்கள்
பிளாட்டின நெக்லஸ் கேட்காதாம் நாய்கள்
வார இறுதியில்
மாயாஜால் போக வேண்டுமென்று அழுவாதாம்
புதுமாடல் பைக் கேட்காதாம்
குறிப்பாக துணிக்கடைகளில்
நாள்கணக்கில் காக்க வைக்காதாம்
செல்போனில் மணிக்கணக்காய்
அரட்டையடிக்காதாம்

விடைபெறும்போது கேட்க தோன்றியது
இத்தன வருசமாய் எப்படிங்க
இதோட குப்பை கொட்டுறீங்க…?
பதில் சொல்ல வாய் திறந்தார்.
உங்களிடம் கேட்கவில்லை
டாமியிடம் கேட்டேன்
அவர் முகம் சுருங்கிவிட்டது
தன் மனைவியிடம்
வேறு ஆண்கள் பேசுவதை
விரும்பமாட்டார் போலும்

சாந்தாமணியும் இன்ன ‌பிற காதல் கதைகளும்

சாந்தாமணியும் இன்ன ‌பிற காதல் கதைகளும்

சமீபத்தில் ஒரு நாவல் படித்தேன். உலுக்கி எடுத்து விட்டது. வா.மு.கோமுவின் சாந்தாமணியும் இன்ன ‌பிற காதல் கதைகளும்.

நாவலின் முற்பகுதியில் கல்யாண்ஜி கவிதை வரிகள் போல கவித்துவம் தொக்கி நிற்கிறது.நாவல் படிக்க,படிக்க கொஞ்சம் கொஞ்சமாக டெம்போ ஏறுகிறது. நாவலின் இரண்டாம்பகுதியில் உண்மையான வாழ்க்கை காட்டப்படுகிறது. திடீரென கல்யாண்ஜி காணாமல் போய் கலாப்ரியா கவிதைகள் வரிகள் போல வாழ்க்கையின் கவுச்சியும்,வலியும் உக்கிரமாக தாக்குகிறது.

விதவிதமான பெண்ணுடல்கள் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் வலிகள் பெண்ணுடல்கள் ‌மீது அவிழ்த்துவிடப்படும் கட்டற்ற வன்முறை எல்லாவற்றையும் பதிவு செய்துள்ளார். சிலர் முகம் சுழிக்கலாம். சிலர் மூக்கை பொத்தலாம். சமூகத்தில் இதெல்லாம் நடக்கவே இல்லை எ‌ன்று யாராவது சொல்ல முடியுமா?

ஜி.நாகராஜன் உலகில் வரும் பெண்களின் வாழ்வு, அக நெருக்கடிகள், வாழக்கை சிக்கல்கள் ‌மிக ‌மிக நுட்பமாக பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும். வா.மு.கோவிடம் இந்த நுட்ப பதிவு மட்டும் மிஸ்ஸிங் எ‌ன்று தோன்றுகிறது. ‌சில காதல் (!?) கதைகள் மேலோட்டமாக தினந்தந்தி கள்ளக்காதல் செய்திகள் போல மட்டும் வ‌ந்து ஒட்டாமல் போகிறது. உதாரணம் எங்கள் ஊரில் பிட்டு படம் ஓட்டும் தியேட்டர்களின் கழிப்பறைகளில் திருநங்கைகள் வாய்போட்டு விடுவார்கள். மெரினா‌‌‌ பீச்சிலும் சென்னையில் ‌சில கட்டண கழிப்பறைகளிலும் இ‌து போன்ற விஷயங்களை பார்த்துள்ளேன். வா.மு.கோமு இதை பதிவு செய்துள்ளார். அதேநேரம் அந்த திருநங்கைகள் எதிர்கொள்ளும் புற உலகின் நெருக்கடிகள், அகசிக்கல்கள் மிஸ்ஸிங். நவீன உலகத்தின் மாபெரும் கண்டுபிடிப்பான இந்த செல்போன் பலருக்கு சுயஇன்ப வடிகலாக இருக்கிறது. இதை அழகாக பதிவு செய்துள்ளார். ஆனா‌‌‌ல் இ‌துவே ஒரு கட்டத்தில் ஓவராகி சாருவின் ராஸலீலா நாவல் நினைவுக்கு வரு‌கிறது.

இந்த நாவல் பற்றி சில வலைப்பூக்களில் இதையெல்லாமா போய் எழுதனும்? எ‌ன்று சமூக அக்கறையுடன் எழுதியிருந்தார்கள்.

அவர்களுக்கு இந்த வரிகள்....

''நாட்டில் நடப்பதைச் சொல்லியிருக்கிறேன். இதில் உங்களுக்குப் பிடிக்காதது இருந்தால் 'இப்படியெல்லாம் ஏன் நடக்கிறது' என்று வேண்டுமானால் கேளுங்கள். ''இதையெல்லாம் ஏன் எழுத வேண்டும்?'' என்று கேட்டுத் தப்பித்துக் கொள்ளப் பார்க்காதீர்கள். உண்மையைச் சொல்வதென்றால் முழுமையுந்தான் சொல்லியாக வேண்டும். நான் விரும்பும் அளவுக்குச் சொல்ல முடியவில்லையே என்பதுதான் என் வருத்தம்''

குறத்தி முடுக்கு நாவலில் ஜி.நாகராஜன்

எனது வருத்தமும் இதுவே. இன்னும் கொஞ்சம் முழுமைப் படுத்தியிருக்கலாம். வா.மு.கோமு நாற்பதே நாட்களில் இந்த நாவலை எழுதியிருந்ததாக முன்னுரையில் சொல்லியிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

சில்லறை

சில்லறை
—————————
நான் அவனுடன்
சுற்றியலைந்த நாட்களில்
கோனா‌‌‌ர் மாந்தோப்பில்
மாங்காய் திருடி உதை வாங்கியுள்ளான்

பெண்கள் படித்துறைப்பக்கம்
மறைந்திருந்து பார்த்ததில்
பஞ்சாயத்தில் செருப்படி விழுந்திருக்கிறது

ஊருக்கு வெளியே ஓடும்
பலான படத்தை பார்க்க
அழைத்துச் சென்றதே அவன்தான்

இந்த முறை
ஊருக்கு சென்ற போது
சந்திக்க நேரிட்டது
தொப்பையும் சங்கிலியும் மின்ன
ஆள் பருத்திருந்தான்
எம்.எல்.ஏவாகி விட்டான்
என் பால்ய சிநேகிதன்

இன்னுமொன்றும்
சொல்லியாக வேண்டும்

ஒருமுறை
கோயில் உண்டியலை
உடைத்து திருடியிருக்கிறான்

சட்டென நிழலாட நினைவூட்டினேன்
சிரித்தபடியே என்னிடம் சொன்னான்

இப்போதெல்லாம்
அது போன்ற
சில்லறைத்தனங்களை செய்வதில்லையாம்

குரு

குரு
-----
தேநீர்க்கடையினுள்
நான் பார்த்த மனிதர்
தலைக்கு பின்னால் ஒளிவட்டம்


அர‌சிய‌ல் பேசாதீர் மீறி
அடித்துக் கொண்டிருந்தோம்
அவரை பார்த்தேன்
அமைதியாக தேநீர் அருந்திக்கொண்டிருந்தார்


விலைவாசி ஏற்றம் பற்றி
விலாவாரியாக விவாதிக்க ஆரம்பித்தோம்
அவரை பார்த்தேன்
கருமமே கண்ணாய் உறிஞ்சிக்கொண்டிருந்தார்


கடவுள் பற்றியும்
வாழ்க்கை பற்றியும் பேச்சை தொடர்ந்தோம்
அவரை பார்த்தேன்
மவுனப்புன்னகையுடன் டீயை பார்த்தார்


காராசாரமாய் ஆரம்பித்தோம்
கள்ளக்காதல் செய்தியொன்றை
அவரை பார்த்தேன்
கடைசிக்கோப்பை அமிர்தத்தை ரசித்துக்கொண்டிருந்தார்
ஜென் குருவாய் இருப்பாரோ?


தியானத்தின் உச்சத்தில்
வெறுமையான கோப்பையுடன்
எழுந்தவர்
என்னை கைகாட்டி
ஏதோ சொல்லி நடந்தார்
க‌ல்லா முதலாளியிடம்
ஜென் குருவேதான்


பரவசமாய் ஓடிய என்னை
வழிமறித்த முதலாளி
இரண்டு டீக்கு காசு தரணும்
கேட்ட நொடியில் ஞானம் பெற்றேன்